Fahrenheit 451 ve Bir Distopya Gerçeği

İncelenen Eser : Fahrenheit 451
Yazar : Ray Bradbury
Yayınevi : İthaki Yayınları
Çevirmen : Dost Körpe

”Mutlu olmamız için gerekli her şeye sahibiz, ama mutlu değiliz. Bir şey eksik. Etrafa bakındım. Ortadan kaybolduğunu kesinlikle bildiğim tek şey, on-on iki yıldır yaktığım kitaplardı.”

Fahrenheit 451, Ray Bradbury‘nin kült eseri. Kitapların yakıldığı distopik bir dünyada Guy Montag adlı itfaiyeci mutsuzluğunun nedenini arıyor ve sonunda ulaştığı şey, yıllardır yaktığı kitapların eksikliği oluyor.

Montag bütün gün evde televizyon izleyen ve intiharı dahi deneyen karısıyla birlikte yaşayan bir itfaiyeci, fakat ruhunun derinliklerinde eksik bir şeylerin olduğunun farkında. O eksiğin ne olduğunu ise komşusu Clarisse‘yle tanıştıktan sonra bulacak.

Kitapların olmadığı bir dünya düşünülebilir mi? Ray Bradbury distopyasında bu dünyayı var etmiş. Bu dünyadaki mutsuzluğu Montag üzerinden bize çarpıcı bir biçimde yansıtmış. Sığ insanların yüzeysel zevklere sahip olduğu, televizyon programlarında gösterilen bayağı olaylara bağımlı ve mutsuzluğunun sebebini aramayan, mutsuzluğunu uyuşturmayı tercih eden bir dünyada Montag ve Clarisse gibi kişilerin arayışlarını merakla okuyoruz. Aradıkları her neyse onun uğruna canlarını verecek kadar tutkulu insanların anlatıldığı kitap çok etkileyici bir kitap olmasıyla dikkat çekiyor.

‘Bir kadın kitaplar uğruna yanarak can verebiliyorsa, kitaplarda bir şeyler olmalı.” Montag’ın sorgulaması ve arayışı böyle başlıyor. Montag o güne kadar yaktığı her kitabın önemini kavrıyor ve kişisel başkaldırısını kitaplar uğruna gerçekleştiriyor.

Ben kitapların olmadığı bir dünya düşünemiyorum ama Ray Bradbury bu dünyayı romanında yaratmış. Böyle bir dünyada yaşamak nasıl olurdu? Düşüncesi bile rahatsız ediyor. “Fahrenheit 451; yeryüzünde tek bir kitap kalacak olsa, o kitap olmaya aday.” Yeryüzünde kitap kalmayacak olursa sanırım ön sözde yer alan bu düşünceyi hatırlayacağım…


Yazı İçerisindeki Görseller;

İlk Görsel: Luis Caballero (Madrid, İspanya).
İkinci Görsel: Joseph Mugnaini (Eserin 1953’te basılan ilk halindeki kapak görselinin çizeri.)